Η αδικία που πληγώνει

Μια εξαιρετική ομιλία του συγγραφέα του ομότιτλου βιβλίου, Δημήτριου Καραγιάννη στο Αρχονταρίκι.

Ο John Wooden για τη διαφορά μεταξύ νίκης και επιτυχίας

Παρακολουθήστε μια εξαιρετική ομιλία του John Wooden για τη διαφορά μεταξύ νίκης και επιτυχίας. 

Παιδί και διάβασμα (Για γονείς)

Μια πολύ ενδιαφέρουσα ομιλία της συγγραφέως και οικογενειακής συμβούλου, Κικής Τζωρτζακάκη που αξίζει να τη δει κάθε γονιός.

Δωρεάν σεμινάρια για γονείς

To Δίκτυο για τα Δικαιώματα του Παιδιού σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης πραγματοποιεί Πρόγραμμα Θετικής Γονεϊκής Διαπαιδαγώγησης με στόχο τη δημιουργία ενός οικογενειακού περιβάλλοντος βασισμένου στη θετική ανατροφή των παιδιών.

Το πρόγραμμα «Σεμινάριο για Γονείς» διοργανώνεται στo πλαίσιo ερευνητικής μελέτης, η οποία έχει την έγκριση της Επιτροπής Ερευνητικής Ηθικής του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης. Τα σεμινάρια θα γίνουν στο βιβλιοπωλείο Πατάκη (Ακαδημίας 65, Αθήνα, μετρό Πανεπιστήμιο, τηλ. 210.38.11.850) και η συμμετοχή είναι δωρεάν.

• Θετική γονεϊκότητα: τι είναι και πώς εφαρμόζεται; Σάββατο 21 Απριλίου 12:30 - 14:30

• Μεγαλώνοντας παιδιά με συναισθηματική ανθεκτικότητα.  Σάββατο 5 Μαΐου 12:30 - 14:30

• Μεγαλώνοντας παιδιά με αυτοπεποίθηση & ικανότητες. Σάββατο 9 Ιουνίου 12:30 - 14:30

• Τι έκανα σωστά; Τι πρέπει να διορθώσω; Σάββατο 30 Ιουνίου 12:30 - 14:30

ΠΗΓΗ: http://www.kala-nea.gr

Παιδεία και τηλεόραση

Αγαπητοί γονείς,

τελειώνοντας η εβδομάδα κλειστής τηλεόρασης, θα ήθελα να σας ευχαριστήσω για τη συμπαράσταση και την προτροπή σας στους μαθητές να την εφαρμόσουν. 

Στο βίντεο που θα δείτε παρακάτω, παρουσιάζονται οι απόψεις ενός συναδέλφου, οι οποίες, αν μη τι άλλο, παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον και εγείρουν πολλά ερωτήματα. 
Σε ό,τι αφορά τα παιδιά και την τηλεόραση (αλλά και τα ηλεκτρονικά μέσα γενικότερα) θα βρείτε ένα ενδιαφέρον άρθρο αν κάνετε κλικ εδώ.

Καλός ή σωστός γονιός;

Αγαπητοί γονείς,

δε συνηθίζω συχνά να σας γράφω. Αλλά σήμερα θα κάνω μια εξαίρεση. Ας αφιερώσετε 30 λεπτά από τη ζωή σας για να ακούσετε αυτήν εδώ την ομιλία. Αξίζει τον κόπο! Περισσότερες ομιλίες της συγγραφέως θα βρείτε εδώ.

Καλό μήνα και καλή αρχή!

Αγαπητοί γονείς,

Μετά την πρόσφατη συνάντησή μας και τη συμφωνία μας για τη λειτουργία του ιστολογίου, σας εύχομαι και διαδικτυακά πλέον, καλό μήνα και καλή μας αρχή. Στον παρακάτω σύνδεσμο θα βρείτε μια παρουσίαση ιδιαίτερα διαφωτιστική σχετικά με τον τρόπο χρήσης του παρόντος ιστολογίου.

https://sites.google.com/site/eltaksi/diaphora

Διαδίκτυο; Ναι, αλλά με προσοχή!!!

Όταν τα παιδιά ζήτησαν από τους γονείς τους να συνδέσουν τον υπολογιστή τους στο διαδίκτυο, έγινε μεγάλη συζήτηση στο σπίτι.

Η μητέρα λέει ότι τα παιδιά δεν πρέπει να επισκέπτονται καθόλου το διαδίκτυο, γιατί υπάρχουν πολλοί κίνδυνοι γι' αυτά στις διάφορες τοποθεσίες του. Ο πατέρας αντίθετα υποστηρίζει ότι στο διαδίκτυο βρίσκει κανείς πληροφορίες για οτιδήποτε, παίζει ευχάριστα παιχνίδια, ακούει την αγαπημένη του μουσική.

Εσείς τι γνώμη έχετε για το διαδίκτυο; Έχετε ποτέ περιπλανηθεί στις σελίδες του; Αν ναι, για ποιο λόγο; Συμφωνείτε με την άποψη του πατέρα ή της μητέρας;

ΤΕ άσκηση 1, σελ 58

Με αφορμή την παραπάνω άσκηση, είχαμε μια πολύ δημιουργική συζήτηση σήμερα. Πολύ χάρηκα που είστε ενημερωμένα και υποψιασμένα παιδιά μου! Σερφάροντας στο ιντερνετ βρήκα ένα πολύ χρήσιμο βιντεάκι από τη Microsoft καθώς και ένα ενημερωτικό φυλλάδιο για σας και τους γονείς σας. Μπορείτε να το μελετήσετε παρέα το Σαββατοκύριακο και έτσι να έχετε πιο πολλά να γράψετε όταν θα κάνετε την άσκηση στο τετράδιό σας. 


Περιμένω τις απόψεις σας! Με επιχειρήματα φυσικά!!!

12 αρχές για την ενίσχυση του αυτοσυναισθήματος

12 αρχές για την ενίσχυση του αυτοσυναισθήματος

(από τις σημειώσεις της σχολικής ψυχολογίας του κ. Κολιάδη, ΠΤΔΕ Αθήνα 2005)

1. Να αναγνωρίζετε την προσπάθεια και τη βελτίωση αντί να απαιτείτε την επιτυχία και την τελειοποίηση.

2. Μην ξεχνάτε να τα συγχαίρετε και να τα ενθαρρύνετε σε κάθε τους βήμα ανεξάρτητα από το πόσο μικρό ή μεγάλο είναι. Να είστε ειλικρινείς στους επαίνους σας για να τους πιστέψουν και τα παιδιά σας.

3. Δώστε τους να καταλάβουν ότι το να έρθουν πρώτοι δεν έχει τόση σημασία όση το να κάνουν ότι καλύτερο μπορούν.

4. Μάθετέ τα να βάζουν ρεαλιστικούς στόχους και να μην τους αναθέτετε εργασίες που είναι πάνω από τις δυνατότητες τους. Υπερβολικές απαιτήσεις οδηγούν στην αποτυχία και την αποθάρρυνση.

5. Αποφεύγετε την υπενθύμιση αποτυχιών και μην τονίζετε τις αδυναμίες τους γιατί αυτό οδηγεί στην ηττοπάθεια. Αντίθετα συγκεντρώστε την προσοχή σας στα θετικά τους σημεία.

6. Αποφύγετε τη σύγκριση και τον ανταγωνισμό ανάμεσα στα παιδιά.

7. Περνάμε το μήνυμα ότι δεν είναι εύκολο να τα μάθουμε όλα από την πρώτη φορά. Μια αποτυχία δεν θέτει υπο αμφισβήτηση την εξυπνάδα τους ούτε την αγάπη των γονιών τους.

8. Δίνετε ευκαιρίες για δραστηριότητες, πρωτοβουλίες υπευθυνότητα και αυτονομία έτσι ώστε να μπορούν να επιλέξουν ανάλογα με τις κλίσεις και τα ενδιαφέροντα τους και να αισθάνονται ότι είναι ικανά και επιδέξια.

9. Παρέχετε εμπειρίες στις οποίες μπορούν να πετύχουν και διδάξτε τους στρατηγικές επίλυσης προβλημάτων και πώς να αλληλεπιδρούν με τους άλλους.

10. Οι προσδοκίες επηρεάζουν άμεσα την αυτοπεποίθηση των παιδιών. Πείτε τους ότι είναι ικανά, έχουν δυνατότητες και ότι τα αγαπάτε και τα νοιάζεστε πολύ.

11. Δεχτείτε τα παιδιά σας όπως είναι και πιστέψτε σ’αυτά για να μπορέσουν κι εκείνα να πιστέψουν στον εαυτό τους.

12. Να είστε καλό πρότυπο. Να σκέφτεστε θετικά και να χρησιμοποιείτε τις εμπειρίες σας για τη συνεχή σας βελτίωση.

Χάρισέ το ή ανακύκλωσέ το!!!

Αγαπητά μου παιδιά,

Μόλις βρήκα αυτό το βίντεο που αφορά στην ανακύκλωση συσκευών και είπα να το μοιραστώ μαζί σας. Όπως έχουμε πει, είναι σημαντικό να ανακυκλώνουμε γιατί μειώνουμε τα απορρίμματα στις χωματερές, εξοικονομούμε πρώτες ύλες και τόσα άλλα. Φαντάζομαι όλοι μας έχουμε δει τους μπλε κάδους που υπάρχουν στις γειτονιές μας και βρίσκονται εκεί για την ανακύκλωση. Ποια όμως υλικά μπαίνουν εκεί και με ποιο τρόπο; Κάνε κλικ εδώ για να το μάθεις.

Τα υπόλοιπα υλικά, τις ηλεκτρικές συσκευές ή τα ογκώδη αντικείμενα μπορείτε να μάθετε πως να τα ανακυκλώνετε αν δείτε το βίντεο. Και αν έχετε ακόμα απορίες, μπορείτε να μπείτε εδώ για να τις λύσετε.

Και κάτι άλλο που ανακάλυψα πρόσφατα... Αν έχεις κάτι που δεν έχει χαλάσει για να το ανακυκλώσεις και δεν το χρειάζεσαι πια, χάρισε το! Κι όχι απαραίτητα σε κάποιο φίλο ή γνωστό. Υπάρχουν ιστοσελίδες στο διαδίκτυο γι' αυτό το σκοπό. Ενδεικτικά σας παραπέμπω εδώ αλλά σίγουρα υπάρχουν κι άλλες. Το τι μπορεί να χαρίσει κανείς δεν φαντάζεστε! Τα καρότσια των παιδιών που μεγάλωσαν, βιβλία, ρούχα, κουζινικά, τα πάντα!!! 

Αναστήτω ο Θεός...

και διασκορπισθήτωσαν οι εχθροί αυτού, και φυγέτωσαν από προσώπου αυτού οι μισούντες αυτόν...

http://wwwtaxiarhes.blogspot.com/2007/04/blog-post_14.html 

Να διαβάσουν τα παιδιά στις διακοπές;

Είναι προτιμότερο να παροτρύνουμε τα παιδιά να διαβάσουν εξωσχολικά βιβλία, αντί να τα πιέζουμε να κάνουν επαναλήψεις της ύλης που διδάχθηκαν κατά τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς. Στις πασχαλινές διακοπές που έρχονται χαρίστε στα παιδιά ένα όμορφο βιβλίο ανάλογα με την ηλικία τους και αφήστε για λίγες μέρες τα σχολικά βιβλία να ξεκουραστούν!!

Είναι απαραίτητη η αποσυμπίεση των μαθητών από την παραδοσιακή σχολική πραγματικότητα. Οι διακοπές μας δίνουν την δυνατότητα να ανακαλύψουμε μαζί με τα παιδιά τον κόσμο του βιβλίου. Διαλέξτε βιβλία που να ενδιαφέρουν το παιδί, υπάρχει τόσο μεγάλη ποικιλία που σίγουρα θα βρείτε πολλά όμορφα και έξυπνα βιβλία. Κάντε τα παιδιά να αγαπήσουν την ανάγνωση, γιατί κακά τα ψέματα συνήθως βαριούνται τα σχολικά βιβλία!

Αφήστε τα παιδιά να χαλαρώσουν, να ξεχαστούν, να απολαύσουν την εξοχή και το παιχνίδι, ώστε ανανεωμένα να γυρίζουν πάλι πίσω στα θρανία. Όπως κι εμείς οι μεγάλοι έχουμε ανάγκη κάποιες μέρες να αφήσουμε τις δουλειές μας και να ξεκουραστούμε, έτσι πρέπει να αφήσουμε και τα παιδιά να ξεχαστούν από τη σχολική καθημερινότητα.

Μπορείτε να διαβάσετε βιβλία, να φτιάξετε ιστορίες, να κάνετε χειροτεχνίες κ.α. Είναι κι αυτά εξίσου σπουδαία και σίγουρα θα σας χαρίσουν όμορφες ξέγνοιαστες στιγμές με τα παιδιά σας.

Καλό Πάσχα σε όλους!!!

Πηγή: http://paidagwgos.blogspot.com/2010/03/blog-post_20.html

Μελέτη με βοήθεια, αλλά χωρίς πίεση είναι η συμβουλή των ειδικών προς τους γονείς

Η κ. Λέλα Μαγκανάρη είναι υπέρμαχος της «ανεξαρτησίας» των παιδιών. Αυτή είναι και η τακτική που ακολούθησε με τις δύο κόρες της όσον αφορά τις σχολικές τους υποχρεώσεις. «Τις άφησα και τις δύο να έχουν την πρωτοβουλία. Είναι ο μοναδικός τρόπος για να μάθει κανείς και κατ΄ επέκταση να τα πηγαίνει και καλά στο σχολείο, γιατί μαθαίνει να είναι υπεύθυνος» λέει στα «ΝΕΑ».

Η μικρή της κόρη θα πάει σε λίγο στη Β΄ Δημοτικού και ήδη από πέρυσι που ήταν πρωτάκι, η κ. Μαγκανάρη φρόντισε να της μάθει πως το διάβασμα είναι η «δουλειά» της και πρέπει να έχει τη δυνατότητα να το κάνει μόνη της, πράγμα για το οποίο δεν μετάνιωσε αφού, όπως δηλώνει, η Χλόη είναι πολύ καλή μαθήτρια. Την ίδια τακτική είχε ακολουθήσει και με τη μεγάλη κόρη της, η οποία είναι τώρα 17 ετών. Βέβαια όπως τονίζει, «ανεξαρτησία δεν σημαίνει αδιαφορία. Και οι δύο γνωρίζουν ότι μπορούν να έλθουν να με ρωτήσουν για οποιαδήποτε απορία έχουν. Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει ότι τους δίνω μασημένη τροφή».

Για πολλούς γονείς ένας από τους κύριους στόχους της ανατροφής είναι τα παιδιά τους να έχουν καλές επιδόσεις στο σχολείο. Ειδικά οι Έλληνες γονείς- σύμφωνα πάντα με τους ειδικούς- κάνουν κάποια λάθη σε αυτήν τους την προσπάθεια.

Επικουρικός ρόλος

Όπως υπογραμμίζει η ψυχολόγος κ. Αλεξάνδρα Καππάτου, «το αν θα γίνει ένα παιδί “καλός” μαθητής είναι απόρροια πολλών παραγόντων». Ωστόσο επισημαίνει ότι αν οι γονείς θέλουν να ωθήσουν το παιδί τους προς αυτή την κατεύθυνση, το μυστικό είναι ένα: «να συνειδητοποιήσουν ότι ο ρόλος τους πρέπει να είναι επικουρικός. Το παιδί από τις πρώτες κιόλας τάξεις του δημοτικού πρέπει να μάθει και να κατανοήσει ότι το διάβασμα είναι αποκλειστικά δική του ευθύνη». Τονίζει δε ότι «καλό είναι η εκπαίδευση σε αυτό να ξεκινήσει πριν ακόμη αρχίσει το σχολείο. Αν από πολύ μικρή ηλικία μάθει να αναλαμβάνει ευθύνες μέσα στο σπίτι, θα είναι πολύ πιο εύκολη η προσαρμογή στη νέα του “δουλειά”, τα μαθήματα δηλαδή».

Το κλασικό λάθος των Ελλήνων γονέων, σύμφωνα με την κ. Καππάτου, είναι ότι «συνήθως αντί να μαθαίνουν το παιδί να διαβάζει μόνο του, επιλέγουν να το διαβάζουν αυτοί από την αρχή μέχρι το τέλος. Έτσι όμως καταλήγουμε να παίρνουν βαθμούς οι ίδιοι εις βάρος της ψυχική υγείας των παιδιών. Και υπάρχει ο κίνδυνος στο γυμνάσιο, που τα περισσότερα παιδιά κάνουν την επανάστασή τους, να πέσει κατακόρυφα η σχολική απόδοση γιατί πολύ απλά δεν έχουν μάθει να οργανώνουν τη μελέτη τους».

ΤΟ «ΚΛΕΙΔΙ»

Είναι λάθος να μελετά το παιδί υπό διαρκή επιτήρηση γιατί έτσι δεν μαθαίνει να είναι υπεύθυνο.

«Να μην τα φορτώνουμε με τις δικές μας προσδοκίες»

ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΕΣ για την απόδοση των μαθητών μπορούν να αποδειχθούν οι προσδοκίες των γονέων. Όπως επισημαίνει η ψυχολόγος Αλ. Καππάτου«είναι σημαντικό οι γονείς να έχουν προσδοκίες ανάλογες των δυνατοτήτων των παιδιών. Όταν συμβιβάζονται μόνο με το άριστα, το πιθανότερο είναι αυτό να μετατραπεί σε αντικίνητρο για τα παιδιά». Ανάλογη είναι και η άποψη της φιλολόγου κ. Μαρίας Κοντοπάνου, για την οποία για να γίνει ένα παιδί καλός μαθητής σε ένα μάθημα πρέπει πρώτα απ΄ όλα το ίδιο να αγαπά το αντικείμενό του. «Οι γονείς καλό είναι να καταλάβουν ότι δεν πρέπει να εστιάζουν στη βαθμολογία, αλλά να προτάσσουν την υγιή ανάπτυξη της προσωπικότητάς τους, κατευθύνοντάς τα να ανακαλύψουν και να αξιοποιήσουν τις πραγματικές κλίσεις τους».

Πηγή άρθρου: http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&ct=1&artId=4534544

Ο Ευγένιος Τριβιζάς κατά της σωματικής τιμωρίας

«Τα χέρια είναι για να φροντίζουν και όχι για να τιμωρούν. Σηκώστε το χέρι σας κατά της σωματικής τιμωρίας των παιδιών!»

Ο συγγραφέας και εγκληματολόγος Ευγένιος Τριβιζάς δίνει το δικό του μήνυμα κατά της σωματικής τιμωρίας στα παιδιά.

Ευγένιος Τριβιζάς: Η ανώδυνη βία των καρτούν, κίνδυνος για τα παιδιά.

Ο κορυφαίος Έλληνας παραμυθάς, ένας σύγχρονος Άντερσεν με αχαλίνωτη φαντασία και μαγικές λύσεις για όλα, είκοσι πέντε χρόνια μετά την κλασική πλέον «Φρουτοπία» και δύο χρόνια μετά «Το ποντικάκι που ήθελε να αγγίξει ένα αστεράκι», ο «ποιητής παραμυθιών» Ευγένιος Τριβιζάς επέστρεψε προ ημερών στην ελληνική τηλεόραση με το «Ένα δέντρο, μια φορά», ένα από τα πιο διαβασμένα βιβλία του, που έγινε ταινία υψηλής ποιότητας τρισδιάστατων κινουμένων σχεδίων (3D animation).Μια τρυφερή ιστορία που προάγει την οικολογική ευαισθητοποίηση και μεταδίδει επίκαιρα μηνύματα που αφορούν στη ζωή των περιθωριοποιημένων ατόμων στις σύγχρονες μεγαλουπόλεις.Ο συγγραφέας από το Λονδίνο, όπου μένει μόνιμα, καθώς εκτός από διαπρεπής παραμυθάς είναι και καθηγητής Εγκληματολογίας στο Πανεπιστήμιο του Ρέντινγκ, μίλησε στα «Επίκαιρα» για τη σχέση της εικόνας με τα παραμύθια, μοιράστηκε μαζί μας μερικά από τα μυστικά της συγγραφής και, βέβαια, έστειλε μερικές πολύ πρωτότυπες ευχές από το νησί των πυροτεχνημάτων.

Ζούμε στην εποχή της εικόνας.Θεωρείτε ότι το πέρασμα των βιβλίων σας στη μικρή οθόνη δημιουργεί μια πιο εύκολη γέφυρα πρόσβασης στα παιδιά;

Ελπίζω ότι οι τηλεοπτικές μεταφορές θα κινήσουν το ενδιαφέρον των παιδιών να διαβάσουν τόσο τα δραματοποιημένα όσο και άλλα βιβλία μου και ενδεχομένως να τους ανοίξουν την όρεξη για το διάβασμα γενικότερα.

Όταν ένα βιβλίο περνάει στην τηλεόραση, τι κερδίζει και τι χάνει συνήθως;

Όπως ακριβώς συμβαίνει με το πέρασμα ενός βιβλίου στη θεατρική σκηνή, έτσι και με αυτό στη μικρή οθόνη, τα κέρδη και οι απώλειες εξαρτώνται από τους εκάστοτε συντελεστές της παραγωγής, το ταλέντο τους, την έμπνευσή τους και τις μεταξύ τους αλληλεπιδράσεις. Ενώ η συγγραφή μιας ιστορίας είναι μοναχική δουλειά, οι τηλεοπτικές μεταφορές απαιτούν τη συνεργασία και τη σωστή «χημεία» μεταξύ δεκάδων συντελεστών, με μαέστρο πάντα το σκηνοθέτη. Άλλοι ανάμεσά τους μπορεί να απογειώσουν το έργο κι άλλοι να το καταβαραθρώσουν.

Στο «Ένα δέντρο, μια φορά» δίνονται μηνύματα οικολογικού περιεχομένου. Θεωρείτε ότι ένα καλό παιδικό βιβλίο και μια ταινία για παιδιά κατ’ επέκταση οφείλει να δίνει και μηνύματα στους μικρούς αναγνώστες;

Δεν οφείλει, αλλά καλό θα είναι να μπορεί να το επιτύχει έμμεσα. Πρωταρχικά, ωστόσο, το βιβλίο ή η ταινία πρέπει να ψυχαγωγούν, να προφέρουν αισθητική παιδεία και να εμπλουτίζουν τη φαντασία του παιδιού.

Πώς και σκεφτήκατε τον Διονύση Σαββόπουλο στο κεντρικό ρόλο του «δέντρου»;

Ο Σαββόπουλος δεν είναι μόνο κορυφαίος τραγουδοποιός και απολαυστικός συνομιλητής, αλλά χαρακτηρίζεται από γνήσια ανθρωπιά. Πιστεύω ότι είναι ο ιδανικός ερμηνευτής για τη ζεστή βαθιά και πικραμένη φωνή ενός παραμελημένου δέντρου που «ποτέ δεν έχουν κελαηδήσει στα φύλλα του πουλιά». Η ερμηνεία του είναι συγκλονιστική. Ας μην ξεχνάμε, βέβαια, και το στίχο του «τη νύχτα αυτή την λέμε εμείς φωτιά, εσύ την είπες δέντρο».

Μπορεί να ξαναζήσει η μικρή οθόνη τις μεγάλες στιγμές της «Φρουτοπίας»;

Μπορεί, αρκεί να το τολμήσει να απαρνηθεί τη νοοτροπία ότι το παιδικό είναι ευκολότερο, απλούστερο και φθηνότερο από το αντίστοιχο πολιτιστικό προϊόν που απευθύνεται σε ενήλικες.

Πιστεύετε ότι η εικόνα έχει περισσότερη δύναμη σήμερα από ένα βιβλίο ή μια θεατρική παράσταση;

Η θεατρική παράσταση προσφέρει κι αυτή στο θεατή όχι μόνο λόγο, αλλά ζωντανές εικόνες. Ούτε οι τηλεοπτικές ούτε οι θεατρικές εικόνες όμως μπορούν να συναγωνιστούν τις εικόνες που έχουν τη δύναμη να ζωντανεύουν στη φαντασία του αναγνώστη οι σελίδες ενός βιβλίου.

Ποια είναι η γνώμη σας για τα παιδικά προγράμματα που προβάλλονται από την τηλεόραση;

Δυσανάλογα πολλές αλλοδαπές παραγωγές και ελάχιστες έως μηδαμινές ευκαιρίες για νέα δικά μας συγγραφικά και άλλα δημιουργικά ταλέντα να δοκιμάσουν τα φτερά τους.

Πόσο επικίνδυνη είναι η βία που έχει μπει στη ζωή των παιδιών τόσο μέσα από την τηλεόραση όσο και μέσα από τις παιχνιδομηχανές;

Η τηλεοπτική βία είναι τεράστιο θέμα και σοβαρό πρόβλημα. Ιδίως η ανώδυνη βία (happy violence) των παιδικών κινουμένων σχεδίων όπου ο ένας χαρακτήρας σφυροκοπεί ή τεμαχίζει τον άλλο και το επόμενο δευτερόλεπτο το θύμα της βίας εμφανίζεται σώο και αβλαβές, ικανό να συνεχίσει το διασκεδαστικό κυνηγητό, μεταδίδει μια κάθε άλλο παρά ρεαλιστική αντίληψη για τις συνέπειες των βίαιων πράξεων. Ο Τουίτι που χτυπάει τον Συλβέστερ με ένα τεράστιο σφυρί, σε συνδυασμό με το διαταραγμένο οικογενειακό περιβάλλον, μπορεί να διεγείρει την παιδική επιθετικότητα. Γι’ αυτό το λόγο απαιτείται να δοθεί έμφαση στην παραγωγή και επιχορήγηση μη βίαιων ποιοτικών προγραμμάτων για τις μικρές ηλικίες.

Τα παιδιά εθίζονται στη βία που βλέπουν και μπορεί να υιοθετήσουν ανάλογες συμπεριφορές;

Υπάρχουν ψηφιακά παιχνίδια που ενθαρρύνουν τα παιδιά να περνούν τις ώρες τους εξοντώνοντας φανταστικούς αντιπάλους. Όλα αυτά δεν μπορεί παρά να αμβλύνουν την ευαισθησία, να εξοικειώνουν με τη βία και να οδηγούν στη μίμηση των πράξεων βίας. Οφείλω να τονίσω όμως ότι ακόμα κι αν ήταν δυνατό να καταργηθεί ως διά μαγείας η τηλεοπτική και ψηφιακή βία, αυτό σίγουρα δεν θα εξάλειφε τη βία γενικότερα από την κοινωνία. Η τηλεόραση μπορεί να αποτελέσει ένα βολικό αποδιοπομπαίο τράγο και να αποτρέψει την προσοχή μας από τη βία στο άμεσο περιβάλλον του παιδιού, στο σχολείο ή πολλές φορές και μέσα στην ίδια του οικογένεια.

Πώς μπορούν να αντιδράσουν οι γονείς ή οι άνθρωποι του περιβάλλοντός τους, όταν αντιμετωπίζουν βαριά φαινόμενα βίαιης συμπεριφοράς από την πλευρά των παιδιών τους;

Δεν πρέπει να περιμένουν να φτάσουν τα πράγματα σε αυτό το σημείο, αλλά με τα πρώτα σημάδια προβληματικής συμπεριφοράς να προσπαθούν είτε οι ίδιοι είτε, αν είναι απαραίτητο, επικαλούμενοι τη βοήθεια ειδικών να διαπιστώσουν τα αίτια και τους παράγοντες της επιθετικότητας του παιδιού, ώστε να είναι σε θέση να τους αντιμετωπίσουν.

Είστε, παράλληλα, και καθηγητής Εγκληματολογίας στο Πανεπιστήμιο του Ρέντινγκ. Πρόκειται για δύο ασύμβατες μεταξύ τους ιδιότητες. Τι προσφέρει η μία στην άλλη και τι στη ζωή σας;

Η συνεχής εναλλαγή εικόνων, αισθήσεων και παραστάσεων, από νηπιαγωγεία σε φυλακές, από παρασκήνια θεάτρων σε κελιά αστυνομικών σταθμών, από αίθουσες δικαστηρίων σε παιδικές χαρές, από ιπποτικά ανδραγαθήματα σε ειδεχθή εγκλήματα, αποτελεί ανεξάντλητη πηγή εμπειριών και εμπνεύσεων.

Πηγή άρθρου: m-epikaira.gr