25η Μαρτίου

Παρακάτω θα δείτε επιλεγμένες ζωγραφιές των παιδιών για την 25η Μαρτίου καθώς επίσης μια παρουσίαση και ένα βίντεο από τον Πύραυλο και την Πεταλούδα αντίστοιχα με θέμα την εθνική μας εορτή.

Χριστουγεννιάτικα έθιμα στον κόσμο!

Πλησιάζουν τα χριστούγεννα και οι πρόβες για τη χριστουγεννιάτικη γιορτή των παιδιών του ολοήμερου έχουν ενταθεί. Έτσι, εμείς οι υπόλοιποι για να μπούμε στο κλίμα των ημερών βρήκαμε πληροφορίες και φτιάξαμε παρουσιάσεις για τα χριστουγεννιάτικα έθιμα στον κόσμο!

17 Νοέμβρη

Η εργασία του Πύραυλου για την αυριανή μέρα.

28η Οκτωβρίου 1940

Με αφορμή την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου που γιορτάζουμε μεθαύριο, οι μαθητές έψαξαν και βρήκαν πληροφορίες για την εθνική εορτή τις οποίες σας παρουσιάζουμε παρακάτω.

Πρόσκληση στη γιορτή λήξης

Για τη λήξη του σχολικού έτους, τα σχολεία μας έχουν προγραμματίσει μια γιορτή την Τετάρτη 13 Ιουνίου και ώρα 19.00, στην οποία θα παρουσιαστούν τα εκπαιδευτικά επιτεύγματα των μαθητών μας. 

 Σας περιμένουμε όλους!

Γιορτή της μητέρας

Γιορτή της μητέρας σήμερα και δε θα μπορούσα να μη γράψω κάτι. Σκέφτηκα λοιπόν, να μαζέψω φωτογραφίες με μαμάδες από το ίντερνετ και να φτιάξω ένα βιντεάκι. 

Όπως κάθε χρόνο, η σημερινή ανάρτηση είναι αφιερωμένη στη μητέρα μου σαν ένα ευχαριστώ για τα όσα κάνει για μένα, τα αδέρφια μου και την οικογένειά μας όλα αυτά τα χρόνια. Χρόνια πολλά, μαμά!

Χρόνια πολλά στις μανούλες του κόσμου!!!

Το χρονικό του Αγώνα

ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΑΜΕ: http://akrasakis.blogspot.com/2012/03/1821.html

Τραγούδια για την 25η Μαρτίου

Παρακάτω μπορείτε να ακούσετε μερικά από τα τραγούδια της γιορτής μας, καθώς και τους στίχους τους.

Για τους στίχους κάθε τραγουδιού, κλικ εδώ.

Γιορτή της μητέρας!

Χρόνια πολλά σε όλες τις μανούλες του κόσμου! Τη σημερινή ανάρτηση, όπως πάντα, την αφιερώνω στη δική μου υπέροχη μανούλα που διάβαζε το παρακάτω ποίημα στο αναγνωστικό που είχε στο δημοτικό! 

Χρόνια πολλά μαμά!

ΠΩΣ ΝΑ ΠΕΙΡΑΞΩ ΤΗ ΜΗΤΕΡΑ

Γ. Βιζυηνού

Πως να πειράξω τη μητέρα

να κάμω εγώ να λυπηθεί,

που όλη νύχτα κι όλη μέρα

για το καλό μου προσπαθεί;

Πως ν' αρνηθώ ή ν' αναβάλλω

ό,τι ορίζει κι απαιτεί,

αφού στη γη δεν έχω άλλο

κανένα φίλο σαν κι αυτή;

Αυτή στα στήθη τα γλυκά της

με είχε βρέφος απαλό

με κάθιζε στα γόνατά της

και μ' έμαθε να ομιλώ.

Αυτή με τρέφει και με ντύνει,

όλο το χρόνο που γυρνά,

και δίπλα στη μικρή μου κλίνη,

σαν αρρωστήσω ξαγρυπνά.

Αυτή σαν πέσω και χτυπήσω,

φιλά, να γιάνει την πληγή,

αυτή, τι πρέπει εγώ ν' αφήσω

και τι να κάνω μ' οδηγεί.

Πως το λοιπόν τέτοια μητέρα

να κάνω εγώ να λυπηθεί,

που όλη νύχτα κι όλη μέρα

για το καλό μου προσπαθεί;

Καλό Πάσχα!!!

Ζουζουνάκια,

ακολουθούν 2 εβδομάδες ξεκούρασης και ανάπαυλας, που σίγουρα σας αξίζουν γιατί κουραστήκατε τον τελευταίο καιρό. Εύχομαι από καρδιάς, να περάσετε υπέροχα, να παίξετε, να χαρείτε και να γυρίσετε στις 2 Μαΐου ξεκούραστοι για να κόψουμε νικητές την κορδέλα του τέλους της Ε' τάξης. Εδώ μπορείτε να βρείτε παλαιότερη ανάρτησή μου για τα έθιμα του Πάσχα.

Καλή Ανάσταση σε όλους!

Με αγάπη,

η δασκάλα σας

πηγή εικόνας: εδώ

Η γιορτή των τριών Ιεραρχών

Γιορτάζουμε σήμερα, των τριών Ιεραρχών, τη γιορτή των ελληνικών γραμμάτων. Οι τρεις Ιεράρχες  υπήρξαν επιφανείς άγιοι και θεολόγοι της χριστιανικής θρησκείας, προστάτες των γραμμάτων, των μαθητών και των δασκάλων και ήταν οι εξής: ο Βασίλειος ο Μέγας , ο Γρηγόριος ο Ναζιανζηνός ή Γρηγόριος ο Θεολόγος και ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος. 

Πολλά θα μπορούσε να πει κανείς για τους τρεις αυτούς Αγίους της εκκλησίας μας. Αλλά επειδή το λακωνίζειν εστί φιλοσοφείν, θα αναφέρω μόνο μερικά σοφά λόγια τους, που κρύβουν μέσα τους όλη τη σοφία και την αγιότητά τους!

Μή είς αύριον αναβάλλου ή γάρ αύριον ουδέ ποτε λαμβάνει τέλος.
(Μην αναβάλλεις λέγοντας "αύριο",γιατί το αύριο δεν έχει τέλος).
-Ιωάννης ο Χρυσόστομος

Παιδεία μόνη τών κτημάτων αναφαίρετον καί ζώντι καί τελευτήσαντι παραμένουσα.
(Η παιδεία είναι η μόνη από τα αποκτήματα που δεν μπορεί να αφαιρεθεί και όσο ζει ο άνθρωπος και όταν πεθάνει).
-Μέγας Βασίλειος

Καλύτερη μια μετρημένη βραδύτητα (καθυστέρηση) από μια γρήγορη απερισκεψία.

-Γρηγόριος ο Θεολόγος

Απολυτίκιο των τριών Ιεραρχών:

 

Τελειώνοντας, θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας δυο ποιήματα.

Το πρώτο είναι μιας δασκάλας από την Χιλή, η οποία πήρε Νόμπελ λογοτεχνίας το 1946 και έχει τίτλο "Η προσευχή του δασκάλου".

Η προσευχή του Δασκάλου (Γαβριέλα Μιστράλ)
Χιλιανή δασκάλα, βραβείο Νόμπελ 1946

Δώσε μου, Κύριε, απλότητα και βάθος.
Κάνε να μην είμαι περίπλοκος, ούτε κοινότυπος στο καθημερινό μου μάθημα.
Κάνε να υψώνω τα μάτια πάνω από το πληγωμένο μου στήθος μπαίνοντας
κάθε μέρα στην τάξη μου.
Ας μη φέρνω μαζί μου στην έδρα τις μικρές μου υλικές μέριμνες, τις κωμικές λύπες μου. 

Κάμε το χέρι μου ελαφρότερο στην τιμωρία και απαλότερο στο χάδι.
Ας επιπλήττω απρόθυμα για να 'μαι βέβαιος πως τιμωρώ από αγάπη.
Το πλινθόκτιστο σχολείο μου ας είναι καμωμένο από πνεύμα.
Οι φλόγες του ενθουσιασμού μου ας γεμίζουν τη φτωχή του είσοδο, τη γυμνή αίθουσα του.
Η καρδιά μου ας είναι στήλη του, η πιο δυνατή και η θέληση μου χρυσάφι καθαρότερο απ' τις κολώνες των πλούσιων σχολείων.

Το δεύτερο είναι ένα ποίημα που μου είχε μάθει κάποτε η δική μου δασκάλα:

Η δασκάλα

Την καλή μου τη δασκάλα

πώς να σας το πω!

Σα μια δεύτερη μητέρα

εγώ την αγαπώ.

Την προσέχω μες στην τάξη

δίχως να μιλώ

κι ό,τι εκείνη με διδάξει

βάζω στο μυαλό.

Έχει τόση καλοσύνη

μέσα στην καρδιά

και γλυκά χαμογελάει

σ’ όλα τα παιδιά.

Κι αν ποτέ μαλώσει λίγο

ξέρουμε γιατί:

Το καλό μας θέλει εκείνη

και την προκοπή.

Η καλή μας η δασκάλα

να τι θέλει, να:

Μ’ όρεξη να μελετούμε

καθημερινά.

Για να γίνουμε μια μέρα

άνθρωποι σωστοί,

στο μυαλό να ‘χουμε γνώση

στην καρδιά αρετή.

Την καλή μου τη δασκάλα

πώς να σας το πω!

Σα μια δεύτερη μητέρα

εγώ την αγαπώ.

Χρόνια μας πολλά, καλά κι ευλογημένα μικρά μου!

Με αγάπη, η δασκάλα σας

Χρόνια Πολλά!!!

Χρόνια Πολλά ζουζουνάκια!

Εύχομαι η γέννηση του μικρού Χριστούλη να ζεσταίνει τις καρδιές μας!

Με αγάπη, η δασκάλα σας

Γράμμα στον Άγιο Βασίλη

Αγαπημένε μου Άγιε Βασίλη,

      Σου γράφω αυτό το γράμμα , με την ελπίδα να είσαι καλά και να το λάβεις. 

Με λένε Ελένη και είμαι μια δασκάλα με δεκαεννιά φανταστικά παιδάκια που πάνε στην πέμπτη δημοτικού. Φέτος ήμασταν όλοι καλά παιδιά και μάθαμε πολλά και χρήσιμα πράγματα από το Σεπτέμβρη που είμαστε παρέα. 

    Καλέ μου Άγιε, σε παρακαλώ, το 2011 να φέρεις ειρήνη και αγάπη στον κόσμο. Φρόντισε να έχουν όλοι οι άνθρωποι του πλανήτη ένα σπίτι και ένα πιάτο φαγητό. Κάνε να μη γίνονται πόλεμοι και να εξαφανιστεί η κρίση που κάνει τους μεγάλους τόσο λυπημένους και αγχωμένους. 

     Όσο για μένα Άγιε, δε θέλω να μου φέρεις κανένα δώρο. Έχω την αγάπη των παιδιών μου κι αυτό μου φτάνει! Το μόνο που ζητώ, είναι να κάνεις τους φανταστικούς μαθητές μου λίγο πιο συγκεντρωμένους και οργανωμένους για να βλέπω κι εγώ πως αποδίδουν καρπούς οι κόποι της καρδιάς μου. Γιατί, στ' αλήθεια Άγιε, όταν διδάσκω, δεν το κάνω με το μυαλό μου. Αλλά με την ψυχή και την καρδιά μου. Και θέλω το 2011 να δω πως τα ζουζούνια μου βελτιώθηκαν πρώτα σαν άνθρωποι και μετά σαν μαθητές.

    Σε ευχαριστώ εκ των προτέρων και σου εύχομαι ολόψυχα ευλογημένα Χριστούγεννα κι ευτυχισμένος ο καινούριος χρόνος!

Με πολλή αγάπη,

Ελένη

Και κάπως έτσι τελειώνει και το φετινό γράμμα μου στον Άγιο Βασίλη. Εσείς τι θα ζητήσετε παιδάκια; Κι εσείς γονείς, αν θέλετε, γράψτε το δικό σας γράμμα! Είναι μια καλή ευκαιρία να νιώσετε για λίγο πάλι παιδιά! Περιμένω τις σκέψεις σας! 

Τραγούδια για την 28η Οκτωβρίου

Ζουζούνια,

Λίγες μέρες έμειναν για τη γιορτή μας! Όπως σας υποσχέθηκα, σας παραθέτω τα τραγούδια και τους στίχους τους για πρόβες στο σπίτι!

Με αγάπη,

η δασκάλα σας

Κορόιδο Μουσολίνι     


Με το χαμόγελο στα χείλη,
πάν' οι φαντάροι μας μπροστά
και γίνανε οι Ιταλοί ρεζίλι,
γιατ' η καρδιά τους δεν βαστά.


Κορόιδο Μουσολίνι,
κανείς σας δεν θα μείνει,
εσύ και η Ιταλία,
η πατρίδα σου η γελοία,
τρέμετε όλοι το χακί.


Δεν έχεις διόλου μπέσα
κι όταν θα μπούμε μέσα,
ακόμη και στη Ρώμη γαλανόλευκη
θα υψώσουμε σημαία ελληνική.


Βρέχει και κάτω από την τέντα,
δεν κάνουν βήμα προς τα μπρος
και γράφουν τ' ανακοινωθέντα,
φταίει ο κακός καιρός.


Κορόιδο Μουσολίνι,
κανείς σας δεν θα μείνει,
εσύ και η Ιταλία,
η πατρίδα σου η γελοία,
τρέμετε όλοι το χακί.


Δεν έχεις διόλου μπέσα
κι όταν θα μπούμε μέσα,
ακόμη και στη Ρώμη γαλανόλευκη
θα υψώσουμε σημαία ελληνική

Βάζει ο Ντούτσε τη στολή του      

Βάζει ο Ντούτσε τη στολή του
και τη σκούφια την ψηλή του,
μ' όλα τα φτερά,
και μια νύχτα με φεγγάρι
την Ελλάδα πάει να πάρει,
βρε, το φουκαρά!

Ωωωωωωωωωωωωωχ.

Τον τσολιά μας τον λεβέντη
βρίσκει στα βουνά
και ταράζει τον αφέντη
τον μακαρονά.

Αχ, Τσιάνο, θα τρελαθώ Τσιάνο,
με τους τσολιάδες ποιος μου είπε να τα βάνω.

Αααααααααααααχ.

Ξεκινάει την άλλη μέρα,
μα και πάλι ακούει "Αέρα"
από τον τσολιά,
δρόμο παίρνει και δρομάκι
και πηδάει το ποταμάκι,
ξέρει τη δουλειά.

Ωωωωωωωωωωωωωχ.

Τρώει τις σφαίρες σαν χαλάζι από τον τσολιά,
κι όλο στρατηγούς αλλάζει για να βρει δουλειά.

Αχ, Τσιάνο, θα τρελαθώ Τσιάνο,
και στείλε γρήγορα τα μαύρα μου να βάνω.

Αααααααααααααχ.

Στέλνει ο νέος Ναπολέων
μεραρχίες πειναλέων
στο βουνό ψηλά,
για να βρουν τον διάβολό τους
κι ο στρατός μας αιχμαλώτους
τσούρμο κουβαλά.

Ωωωωωωωωωωωωωχ.

Και οι Κένταυροι οι καημένοι,
βρε τι τρομερό,
νηστικοί, ξελιγωμένοι
πέφτουν στο νερό.

Αχ! Γκράτσι, να μη σε δω Γκράτσι,
γιατί σε κάρβουνα αναμμένα έχω κάτσει.

Αααααααααααααχ.

Τρέχουν σαν τρελοί στους βράχους
κι από μας και τους συμμάχους
τρώνε τη κλωτσιά,
και χωρίς πολλές κουβέντες
μπήκαν Έλληνες λεβέντες
μεσ' τη Κορυτσά.

Ωωωωωωωωωωωωωχ.

Μέσα στ' Αργυρόκαστρο εμπήκε το χακί
και σημαία κυματίζει τώρα Ελληνική,
Αχ! Τσιάνο, θα σκοτωθώ Τσιάνο,
γιατί σε λίγο και τα Τίρανα τα χάνω.

Και 'πάθαν οι καημένοι
μεγάλη συμφορά,
κι η Ρώμη περιμένει
κι εκείνη τη σειρά.

Αααααααααααααχ.





Ο Ναπολιτάνος

Μελαχρινέ Ναπολιτάνο,

ο πόλεμος είναι φρικτός,

Εσύ μαχαίρωσες τον Πάνο,

μετά σε σκότωσε κι αυτός.

---

Τώρα κοιμάστε αγκαλιασμένοι

όπως το θέλησε ο Θεός,

νάν’ οι λαοί αδελφωμένοι,

μαύροι λευκοί ένας λαός.

---

Εσύ στη Νάπολη Μπαρμπέρης

κι αυτός ψαράς στο Αιτωλικό

να μάθεις δεν θα καταφέρεις

πως φτάσαμε στο φονικό.

Πήραμε τ' Αργυρόκαστρο ( (Αέρα... Αέρα...) )
Ποτάμι τρέχει ο Λαός
στους στολισμένους δρόμους
στα μάτια του οργή και φως
ανάπηροι στους ώμους

Πήραμε τ' Αργυρόκαστρο
και πάμε... και πάμε και πάμε παραπέρα
Τύραννοι δε γλιτώνετε
Αέρα... αέρα , Αέρα... αέρα

Η μάνα κλαίει στη γωνιά
κι η κόρη στο μπαλκόνι
το δίκιο για τη λευτεριά
σαν πέλαγο φουσκώνει

Γιορτή της μητέρας

Χρόνια πολλά σε όλες τις μανούλες του κόσμου!!! 

Σκεφτόμουν πολύ τι να γράψω σήμερα, αλλά τελικά δεν βρήκα τίποτα. Θα αφιερώσω λοιπόν τη σημερινή ανάρτηση στη μητέρα μου και θα γράψω ένα ποίημα που μου το έλεγε όταν ήμουν μικρή. Ακόμα και σήμερα όταν το απαγγέλλει συγκινούμαι...

Η καρδιά της μάνας

Ένα παιδί, μοναχοπαίδι αγόρι,

αγάπησε μιας μάγισσας την κόρη.

- Δεν αγαπώ εγώ, του λέει, παιδιά,

μ' αν θέλεις να σου δώσω το φιλί μου,

της μάνας σου να φέρεις την καρδιά

να ρίξω να την φάει το σκυλί μου.

Τρέχει ο γιος, την μάνα του σκοτώνει

και την καρδιά τραβά και ξεριζώνει

και τρέχει να την πάει, μα σκοντάφτει

και πέφτει ο γιος κατάχαμα με δαύτη.

Κυλάει ο γιος και η καρδιά κυλάει

και την ακούει να κλαίει και να μιλάει.

Μιλάει η μάνα στο παιδί και λέει:

- Εχτύπησες, αγόρι μου;…και κλαίει!

Μια μελοποιημένη εκδοχή της ιστορίας υπάρχει στο τραγούδι του Παντελή Θαλασσινού, "Της μάνας η καρδιά".

Επειδή όμως φαντάζομαι θα συγκινηθήκατε κι εσείς, σας παραπέμπω ένα πολύ αστείο βίντεο (αν και περιέχει μια γερή δόση αλήθειας) για το πόσο υπερπροστατευτικές είναι οι μαμάδες μας καμιά φορά!!! Το βίντεο είναι στα αγγλικά οπότε εσείς παιδάκια μου που μαθαίνεται τη γλώσσα βοηθήστε τις μαμάδες σας με τη μετάφραση για να γελάσουν κι αυτές!!!

Καλή Ανάσταση!!!

Μπήκαμε κι επίσημα στη Μεγάλη Εβδομάδα. Μερικές πληροφορίες για τα όσα συμβαίνουν αυτές τις μέρες στην Εκκλησία μας μπορείτε να βρείτε εδώ. Πληροφορίες για τα έθιμα του Πάσχα μπορείτε να βρείτε πατώντας εδώ κι εδώ.

Καλή Ανάσταση!!!

Ο Χριστός ας μας δώσει την δύναμη για την δική μας ανάσταση, απο το σκοτάδι στο φως.

Λίγα λόγια για την 25η Μαρτίου

Την 25^η Μαρτίου η χώρα μας γιορτάζει. Η μέρα αυτή είναι αργία και όλοι πηγαίνουν αρχικά στην εκκλησία και στη συνέχεια στην παρέλαση. Τι γιορτάζουμε όμως;

Η 25^η Μαρτίου είναι διπλή γιορτή. Εθνική και χριστιανική. Εθνική γιατί γιορτάζουμε την επανάσταση του 1821 και χριστιανική γιατί γιορτάζουμε τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου.

Σε μια μικρή πόλη της Γαλιλαίας, τη Ναζαρέτ, ζούσε μια καλή κοπέλα, η Μαριάμ. Είχε περάσει τα πρώτα χρόνια της ζωής της στο ναό των Ιεροσολύμων, όπου την αφιέρωσαν οι γονείς της, ο Ιωακείμ και η Άννα, που την αποκτήσανε ύστερα από πολλές προσευχές σε μεγάλη ηλικία. Η Μαριάμ ακτινοβούσε χάρη, αγνότητα, σεμνότητα.

Κάποια στιγμή, ξαφνικά, εμφανίστηκε ένας άγγελος μπροστά της και της είπε: “Χαίρε κεχαριτωμένη, ο Κύριος μετά σου, ευλογημένη συ εν γυναιξί” που σημαίνει «Χαίρε, εσύ Μαριάμ, που έχεις δεχθείς από το Θεό πολλές χάριτες. Ο Θεός είναι μαζί σου. Εσύ έχεις ευλογηθεί περισσότερο από κάθε άλλη γυναίκα».

Μεγαλύτερος έπαινος στη γη δεν είχε ακουσθεί. Και επειδή η Μαριάμ ήταν πολύ ταπεινή, ταράχθηκε με όσα άκουγε. Σκεπτόταν τι να σημαίνουν όλα αυτά. Ο ουράνιος επισκέπτης, ο Αρχάγγελος Γαβριήλ, κατάλαβε αυτή την ταραχή της. Και αφού την καθυσήχασε, της είπε πως αυτή διάλεξε ο Θεός για το πιο σπουδαίο έργο: Να φέρει στον κόσμο παιδί, που θα του δώσει το όνομα Ιησούς και που το παιδί αυτό θα είναι Υιος του Θεού.

Η Μαριάμ είχε καρδιά απλή και γεμάτη πίστη στο Θεό. Γι αυτό και είπε στον άγγελο: «Ιδου η δούλη κυρίου; Γένοιτό μοι κατά το ρήμα σου» που σημαίνει «είμαι η δούλη του Κυρίου, πρόθυμη να υπηρετήσω το θέλημά Του. Ας γίνει σύμφωνα με όσα μου είπες».

Την ίδια μέρα οι Έλληνες επαναστάτησαν ενάντια στον Τουρκικό ζυγό, αφού για 400 χρόνια ζούσαν στη σκλαβιά.Οι Τούρκοι τους καταπίεζαν ,τους έβαζαν φόρους βαριούς, τους έκαναν φρικτά βασανιστήρια.Το χειρότερο που τους έκαναν ήταν το παιδομάζωμα. Οι Τούρκοι μάζευαν μικρά Ελληνόπουλα και τα έκαναν γενίτσαρους, δηλ. Τούρκους στρατιώτες που αργότερα πολεμούσαν τους ίδιους τους συμπατριώτες τους.

Πολλοί Έλληνες δεν άντεχαν τη σκλαβιά και έβγαιναν στα βουνά για να ζήσουν ελεύθεροι.Αυτοί ονομάστηκαν κλέφτες. Για να αντιμετωπίσουν τους κλέφτες, οι Τούρκοι δημιούργησαν άλλες ομάδες που ονομάζοντας αρματωλοί. Σιγά σιγά όμως κλέφτες και αρματωλοί γίνονταν φίλοι και μαζί πολεμούσαν τους Τούρκους.

Στην Οδησσό, μια μικρή πόλη της Ρωσίας που ζούσαν πολλοί Έλληνες δημιουργήθηκε μυστικά μια οργάνωση που ονομαζόταν Φιλική Εταιρεία. Σκοπός της ήταν να κάνει πολλούς Έλληνες να ξεσηκωθούν σε επανάσταση.

Έτσι ένα ανοιξιάτικο πρωινό του εικοσιένα, το γραφικό μοναστήρι της Αγίας Λαύρας, γίνεται ο ιερός ναός της Ανατολής του Έθνους. Ο πατριάρχης Παλαιών Πατρών Γερμανός, σήκωσε τη σημαία της Επανάστασης .Αμέσως όλοι οι Έλληνες έτρεξαν να προσκυνήσουν και να ορκιστούν : Ελευθερία ή Θάνατος.

Η φλόγα της Αγίας Λαύρας φλόγισε τις ψυχές των ατρόμητων αγωνιστών της Λευτεριάς. Και ακολουθούν οι διάφορες εξεγέρσεις και μάχες. Από πού να πρωταρχίσει κανείς. Από την Αλαμάνα, την Τριπολιτσά, τα Δερβενάκια, το Χάνι της Γραβιάς, τη Χίο, το Μανιάκι, το Μεσολόγγι; Πολλοί από τους πολεμιστές, με την αγωνιστικότητα τους, το θάρρος τους και την τεράστια ψυχική τους δύναμη βοήθησαν στην απελευθέρωση της Ελλάδας. Σε αυτόν τον αγώνα αναδείχθηκαν μεγάλες μορφές όπως ο Κολοκοτρώνης, ο Παπαφλέσσας, ο Καραϊσκάκης, ο Αντρέας Μιαούλης, ο Αθανάσιος Διάκος, ο Κανάρης, η Μπουμπουλίνα, η Μαντώ Μαυρογένους και τόσοι άλλοι.

Σε αυτό το μεγάλο αγώνα των Ελλήνων για λευτεριά, όλοι έδωκαν το παρόν τους. Συγκλονίστηκε ο Τύρρανος από το σεισμό της 25^ης Μαρτίου και σωριάστηκε η αυτοκρατορία του σε συντρίμια. Οι Έλληνες απέδειξαν πως η Ελλάδα ξέρει να ζει ελεύθερη, ξέρει και να πεθαίνει.

Ο πόλεμος αυτός κράτησε περίπου 9 χρόνια. Δόθηκαν πολλές μάχες. Η πιο αποφασιστική μάχη έγινε στο Ναβαρίνο, όπου ο Τούρκικος και αιγυπτιακός στόλος που πολεμούσαν τους Έλληνες ηττήθηκαν από το στόλο που έστειλαν η Αγγλία, η Γαλλία και Ρωσσία για να βοηθήσουν την Ελληνική Επανάσταση. Μετά τη ναυμαχία του Ναυαρίνου ένα μέρος της Ελλάδας απελευθερώθηκε και έγινε ανεξάρτητο κράτος με πρώτο κυβερνήτη τον Ιωάννη Καποδίστρια.

Η 25^η Μαρτίου είναι η μέρα που φέρνει στη μνήμη μας την ιερή απόφαση και τα ανεπανάληπτα κατορθώματα των προγόνων μας, για την αποτίναξη της Τουρκικής κυριαρχίας. Είναι η μέρα που μας υποχρεώνει να θυμηθούμε την ιστορική μας κληρονομιά. Η μνήμη του 21 κληροδοτεί ένα βαρύτατο χρέος σε ολόκληρο τον Έλληνισμό. Η κληρονομιά αυτή είναι παιδεία και αρετή, αξιοπρέπεια και θυσία.